အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္တဲ့ ေဒါက္တာ ေအးေက်ာ္က ၂၂၇ ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္တဲ့ ရခိုင္ဘုရင္ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႕ အခ်ုပ္အခ်ာအာဏာက်ဆံုးတဲ့ ေန႕မွာ ခုလို အမွတ္တရ စကားေတြ လက္ေဆာင္ပါးထားပါတယ္။
ရခိုင္ဘုရင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ ဘာေၾကာင့္ က်ဆံုးခဲ့ရသလဲ။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ေျပာျပေပးပါ။
ရခိုင္ ဘုရင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ က်ဆံုးခဲ့ရတာဟာ ရခိုင္ အမ်ိဳးသားေတြ စည္းလံုးညီညႊတ္မူ ျပိဳကြဲသြားတဲ့ အတြက္ က်ဆံုးရတာ ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ အခ်င္းခ်င္း အာဏာလုၾကျပီး ေခါင္းေဆာင္ေတြက မိမိတို႕ အာဏာရရွိေရး ကိုဘဲ ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ အေရးၾကီးဆံုးက မိမိ အမ်ိဳးသားေရး ျပႆနာကို မိမိအတြင္းမွာ မေျဖရွင္းဘဲ သူတစ္ပါးကို သြားေခၚရာကေန ခုလို ထီးက်ိဳးစည္ေပါက္ ကၽြန္သေဘာက္ဘ၀ကို ေရာက္ခဲ့ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရခုိင္လူငယ္ေတြ အတြက္ ဘယ္လို သခၤန္းစာမ်ိဳး ယူသင့္တယ္လို႕ ထင္ပါသလဲ။
သခၤန္းစာ ယူသင့္တာက ခုဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္ရွိျပီ။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္မွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို သခၤန္းစာ မယူႏိုင္ၾကေသးဘူးဆိုရင္၊ ယူဖို႕ မထိုက္တန္ဘူးလို႕ ျမင္ေန ေျပာေနၾကမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရခိုင္ တျပည္လံုး သိပ္မၾကာခင္ ေပ်ာက္သြား လိမ့္မယ္လို႕ ေျပာလိုပါ တယ္။
ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္မူ အပိုင္းေတြမွာေကာ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။
ရခုိင္သားတိုင္း ရခုိင္သားတိုင္းဟာ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္စြာနဲံ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္ ၾကရမယ္။ ၾကိဳက္တာရွိတယ္။ မၾကိဳက္တာ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာၾကီးတို႕ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ဘာပါလဲဆိုလို႕ရွိရင္ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခြင့္၊ ရည္မွန္းခ်က္ဟာ အဓိက အခ်က္ပါ။ အဲဒီအ ခ်က္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဦးသာဘန္းကလည္း ဆရာၾကီးကို ေျပာဖူးပါတယ္။ အဲဒီလမ္းစဥ္လည္း အင္မတန္ မွန္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရခုိင္ျပည္မွာ ကိုယ့္ျပည္၊ ကိုယ့္ရြာ၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို တိုးတက္ေအာင္ တည္ေထာင္ျခင္းဟာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ နစ္နာစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။
ႏိုင္ငံတကာမွာ ရခုိင္ႏိုင္ငံေတာ္ က်ဆံုးေန႕ အခမ္းအနားေတြ လုပ္ေန ၾကတဲ့ အေပၚကို ကုိ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ရခုိင္ျပည္မွာ ရွိတ့ဲ ရခိုင္လူငယ္ေတြအားလံုး၊ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ရခိုင္လူငယ္ေတြ အားလံုးဟာ ခုလို ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာက်ဆံုးတဲ့ေန႕ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း က်င္းပသြားရမယ္။ သမိုင္းမွာ ကုိယ့္လူမ်ိဳးနဲ႕ သက္ဆိုင္ပီး အေရးၾကီးတဲ့ ေန႕ တစ္ေန႕ကို က်င္းပ ေဖၚထုတ္တာဟာ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့ျပင္ ဒီလို က်င္းပတာဟာ ရခိုင္ရဲ႕ သတၱိ၊ ရခုိင္ရဲ႕ ဇြဲ၊ ရခုိင္ရဲ႕ ၀ိရိယ ကုိ သမိုင္းစဥ္္နဲ႕ ခ်ီျပီး ေဖၚျပတာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးေခတ္မွာ ရခိုင္ေတြ လက္ရွိ အေျခအေနကို ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ၊ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရလို႕ ေျပာေပမယ့္ တကယ့္ ျပည္ ေထာင္စု အစစ္အမွန္မဟုတ္။ ဗမာႏုိင္ငံရဲ႕ အေျခခံဥပေဒကို အေသအခ်ာ ေလ့လာၾကည့္၊ ျပည္ေထာင္စု စနစ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ တျဖည္းျဖည္း ဖြတ္ေက်ာကို ျပာစုသလို ဆင္းရဲလာတာဟာ အခုထိ ဆင္းရဲလာတုန္း ျဖစ္ တယ္။ ထြက္ေပါက္ မရွိေသးဘူး။
စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ေကာ
တကယ္တန္း စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ၾကမယ္ဆိုလို႕ရွိရင္ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မခြဲဘဲ ရခုိင္ စကားကုိ ကခ်င္က ေျပာတတ္ရမယ္။ မြန္စကားကို ရခုိင္က ေျပာႏိုင္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ တလမ္း ေမာင္း စနစ္မျဖစ္ရေအာင္ အစိုးရက ညြန္ျပေပးရမယ္။ အစိုးရက ဒီကိစၥေတြမွာ ရခုိင္ႏုိင္ငံမွာ ရခုိင္သမိုင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေတြ ကို သင္ေပး၊ ရခုိင္စာကို သင္ေပး၊ အဲဒီလို စာေပေတြကို သင္ၾကားေပးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရခုိင္သားေတြဟာ စာေပမွာ ပိုမို ၾကြယ္၀ လာမယ္။ ကခ်င္ျပည္မွာလည္း ပိုမိုၾကြယ္၀လာမယ္။ အဲဒီလမ္းကို ပိတ္ထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တဆင့္ ခံအေနနဲ႕ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံကို လမ္းပိတ္ထားတယ္လို႕ ဆရာၾကီးက ျမင္တယ္။ အဲဒါ သမိုင္း ရႈ႕ေထာင့္က ေျပာ တာ။ ဒီလို လမ္းပိတ္ထားတာဟာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္က စျပီး ပိတ္ထားခဲ့တာဟာ ခုခ်ိန္ထိ ပိတ္ထားတုန္း ျဖစ္တယ္။
( ေမာင္ရမၼာ ေမးျမန္း တင္ျပသည္)
ရခိုင္ ဘုရင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ က်ဆံုးခဲ့ရတာဟာ ရခိုင္ အမ်ိဳးသားေတြ စည္းလံုးညီညႊတ္မူ ျပိဳကြဲသြားတဲ့ အတြက္ က်ဆံုးရတာ ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ အခ်င္းခ်င္း အာဏာလုၾကျပီး ေခါင္းေဆာင္ေတြက မိမိတို႕ အာဏာရရွိေရး ကိုဘဲ ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ အေရးၾကီးဆံုးက မိမိ အမ်ိဳးသားေရး ျပႆနာကို မိမိအတြင္းမွာ မေျဖရွင္းဘဲ သူတစ္ပါးကို သြားေခၚရာကေန ခုလို ထီးက်ိဳးစည္ေပါက္ ကၽြန္သေဘာက္ဘ၀ကို ေရာက္ခဲ့ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ရခုိင္လူငယ္ေတြ အတြက္ ဘယ္လို သခၤန္းစာမ်ိဳး ယူသင့္တယ္လို႕ ထင္ပါသလဲ။
သခၤန္းစာ ယူသင့္တာက ခုဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္ရွိျပီ။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္မွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို သခၤန္းစာ မယူႏိုင္ၾကေသးဘူးဆိုရင္၊ ယူဖို႕ မထိုက္တန္ဘူးလို႕ ျမင္ေန ေျပာေနၾကမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရခိုင္ တျပည္လံုး သိပ္မၾကာခင္ ေပ်ာက္သြား လိမ့္မယ္လို႕ ေျပာလိုပါ တယ္။
ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္မူ အပိုင္းေတြမွာေကာ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။
ရခုိင္သားတိုင္း ရခုိင္သားတိုင္းဟာ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္စြာနဲံ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္ ၾကရမယ္။ ၾကိဳက္တာရွိတယ္။ မၾကိဳက္တာ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာၾကီးတို႕ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ဘာပါလဲဆိုလို႕ရွိရင္ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခြင့္၊ ရည္မွန္းခ်က္ဟာ အဓိက အခ်က္ပါ။ အဲဒီအ ခ်က္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဦးသာဘန္းကလည္း ဆရာၾကီးကို ေျပာဖူးပါတယ္။ အဲဒီလမ္းစဥ္လည္း အင္မတန္ မွန္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရခုိင္ျပည္မွာ ကိုယ့္ျပည္၊ ကိုယ့္ရြာ၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို တိုးတက္ေအာင္ တည္ေထာင္ျခင္းဟာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ နစ္နာစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။
ႏိုင္ငံတကာမွာ ရခုိင္ႏိုင္ငံေတာ္ က်ဆံုးေန႕ အခမ္းအနားေတြ လုပ္ေန ၾကတဲ့ အေပၚကို ကုိ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ရခုိင္ျပည္မွာ ရွိတ့ဲ ရခိုင္လူငယ္ေတြအားလံုး၊ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ရခိုင္လူငယ္ေတြ အားလံုးဟာ ခုလို ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာက်ဆံုးတဲ့ေန႕ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း က်င္းပသြားရမယ္။ သမိုင္းမွာ ကုိယ့္လူမ်ိဳးနဲ႕ သက္ဆိုင္ပီး အေရးၾကီးတဲ့ ေန႕ တစ္ေန႕ကို က်င္းပ ေဖၚထုတ္တာဟာ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့ျပင္ ဒီလို က်င္းပတာဟာ ရခိုင္ရဲ႕ သတၱိ၊ ရခုိင္ရဲ႕ ဇြဲ၊ ရခုိင္ရဲ႕ ၀ိရိယ ကုိ သမိုင္းစဥ္္နဲ႕ ခ်ီျပီး ေဖၚျပတာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ လြတ္လပ္ေရး ရျပီးေခတ္မွာ ရခိုင္ေတြ လက္ရွိ အေျခအေနကို ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ၊ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရလို႕ ေျပာေပမယ့္ တကယ့္ ျပည္ ေထာင္စု အစစ္အမွန္မဟုတ္။ ဗမာႏုိင္ငံရဲ႕ အေျခခံဥပေဒကို အေသအခ်ာ ေလ့လာၾကည့္၊ ျပည္ေထာင္စု စနစ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ တျဖည္းျဖည္း ဖြတ္ေက်ာကို ျပာစုသလို ဆင္းရဲလာတာဟာ အခုထိ ဆင္းရဲလာတုန္း ျဖစ္ တယ္။ ထြက္ေပါက္ မရွိေသးဘူး။
စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ေကာ
တကယ္တန္း စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ၾကမယ္ဆိုလို႕ရွိရင္ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မခြဲဘဲ ရခုိင္ စကားကုိ ကခ်င္က ေျပာတတ္ရမယ္။ မြန္စကားကို ရခုိင္က ေျပာႏိုင္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ တလမ္း ေမာင္း စနစ္မျဖစ္ရေအာင္ အစိုးရက ညြန္ျပေပးရမယ္။ အစိုးရက ဒီကိစၥေတြမွာ ရခုိင္ႏုိင္ငံမွာ ရခုိင္သမိုင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေတြ ကို သင္ေပး၊ ရခုိင္စာကို သင္ေပး၊ အဲဒီလို စာေပေတြကို သင္ၾကားေပးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရခုိင္သားေတြဟာ စာေပမွာ ပိုမို ၾကြယ္၀ လာမယ္။ ကခ်င္ျပည္မွာလည္း ပိုမိုၾကြယ္၀လာမယ္။ အဲဒီလမ္းကို ပိတ္ထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တဆင့္ ခံအေနနဲ႕ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံကို လမ္းပိတ္ထားတယ္လို႕ ဆရာၾကီးက ျမင္တယ္။ အဲဒါ သမိုင္း ရႈ႕ေထာင့္က ေျပာ တာ။ ဒီလို လမ္းပိတ္ထားတာဟာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္က စျပီး ပိတ္ထားခဲ့တာဟာ ခုခ်ိန္ထိ ပိတ္ထားတုန္း ျဖစ္တယ္။
( ေမာင္ရမၼာ ေမးျမန္း တင္ျပသည္)
-------------------
နိရဥၥရာ
0 comments:
Post a Comment
မွတ္ခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပရန္ ခဏေလးေစာင့္ၾကပါ။