ေဒးဝန္းႀကီး ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီသည္ ပီကၽြန္းအုပ္၊ ေဒးဝန္းႀကီး ရာထူးမ်ားကိုမထမ္းေဆာင္မီ ေသာ္တလီတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေဒးဝန္းႀကီး၏ ဘ၀တစ္ေလၽွာက္လုံးတြင္ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ လြမ္းေရးမ်ား ႁပြမ္းလ်က္ရွိသည္။ ဒုကၡသုခအမ်ိဳးမ်ိဳး ခံစားခဲ့ရသည္။ ယင္းတို႔ကို ေဒးဝန္းႀကီး၏ စာေပလက္ရာမ်ားတြင္ ဘ၀မွတ္တမ္းအျဖစ္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။ ယင္းမွာ ေဒးဝန္းႀကီး၏စာေပစြမ္းရည္မ်ား ျဖစ္သည္။
စစ္တေကာင္းနယ္သို႔ ၿမိဳ႕ဝန္ေခတ္က သြားေရာက္ခိုလႈံသူမ်ားအနက္ေဒးဝန္းႀကီးလည္း တစ္ဦးပါဝင္ခဲ့ဟန္ ရွိသည္။ ခ်င္းပ်ံ ႏွင့္ ေယာက္ဖေတာ္စပ္သည္။ၿမိဳ႕သူႀကီး ေအာင္ေက်ာ္ဇံမွာ ေဒးဝန္းႀကီး၏ တူေတာ္သူျဖစ္သည္။ စစ္တေကာင္းၿမိဳ႕ဝန္ ဝါေနာ္သတ္ထံတြင္ ၁၁၈၂-ခု တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေၾကာင္းကို စာဆိုရွင္ေဒးဝန္းႀကီးက---
"သၾကစ္မွာ တစ္ေထာင္ျဖစ္၊ တစ္ရာသၽွစ္ဆယ္၊ စြန္းသည္ ခုႏွစ္ဝယ္၊ မယ္ခ်စ္သဇင္၊ စစ္တေကာင္းသည္၊ ဖေလာင္းရင္ျပင္၌၊ တိုင္းျပည္တြင္မႈခင္းကိစၥေပၚေပါက္ရာကို၊ ၿဖီးေဖ်ာ္မိုးမစက" ဟု စာရတုကို စာသခဲ့သည္။
သကၠရာဇ္ ၁၁၈၅-ခု၊ သၽွင္မျဖဴကၽြန္း အေရးအခင္း ေနာက္ပိုင္းမွာေဒးဝန္းႀကီး ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီသည္ ရာပသိန္သက္ႏွင့္အတူ ပူးတြဲတာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္။ ရခိုင္၊ ကုလား၊ ဆိပ္ဖာအိတ္ (စစ္ပါရီ)မ်ားကို စုေဆာင္းေပးရသည္။
ကုမၸဏီစစ္တပ္ႏွင့္ အတူလိုက္ပါၿပီး ရခိုင္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ၿမိဳ႕႐ြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ သင့္ေတာ္သူမ်ားကို ကၽြန္းအုပ္၊ ေခ်ာင္းအုပ္မ်ား ခန္႔ထားေစရန္ ေသာ္တလီေအာင္ေက်ာ္႐ႊီက ေဆာင္႐ြက္ေပးရသည္။ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္တို႔သည္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ေသာ္တလီေအာင္ေက်ာ္႐ႊီအားပီကၽြန္းအုပ္ ရာထူးကို ခန္႔ပရဝါနာ ေပးအပ္သည္။ နယ္ေျမပိုင္းျခားသတ္မွတ္ၿပီးကၽြန္းအုပ္အရာခန္႔ ပါရဝါနာေပးအပ္ပုံကို ေသာ္တလီ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ၏ရတုတြင္-
"ပီကၽြန္းႏွင့္ ယိုးကၽြန္းေပ၊ ဥရစ္ေတာင္လည္း ယင္းမွာပါစီေလာ၊
ပီေခ်ာင္းဝယ္ေလးၿမိဳ႕သား၊ ယိုးေခ်ာင္းနယ္လည္း၊ ထိုဝယ္သည့္လိုက္ပါ၍၊
ကၽြန္းအုပ္ခန္႔၍ေပ၊ သားစဥ္ၿမီးဆက္၊ မပ်က္စားရလီအံ့၊ ဟႁမြက္ထြီဆိုေသာ
အခါ၊ ဖြဲ႕ဒါႀကီးသည္၊ လၽွင္ေဆာ့ရွီးထုံးပါလ်က္၊ ပရဝါနာဆတ္ႀကီးခပ္၊
ငါး႐ြက္စာကို၊ ထိုခါခ်က္ခ်င္းအပ္က"ဟုေရးစပ္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္ကိုေတြ႕ရေပသည္။
ယင္းသို႔ ပီကၽြန္းအုပ္အရာကို ေသာ္တလီ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ အား ခန္႔အပ္ၿပီးတဖန္ရာပသိန္သတ္ႏွင့္အတူ လိုက္ပါခဲ့ရသည္။ ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုသည့္အခါရခိုင္နယ္ေျမ အက်ယ္အဝန္းကိစၥကို ဝင္ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ၿပီးေနာက္ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီမွာ ရန္ကုန္တြင္တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ ေနရေသးသည္။ တာဝန္အရ တစ္နယ္တစ္ရပ္သို႔ သြားေရာက္ေနရေသာ္လည္း မိမိ၏ သားသမီးမ်ားႏွင့္ ဇနီးမယားကို အၿမဲတမ္းတေနသည္။ ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ သတိရေနသည္။ တစ္ပါးသူ ေမာင္ႏွံစုံတို႔ သားသမီးမ်ားႏွင့္သြားလာေနၾကပုံကို စာဆိုရွင္ ျမင္ရသည့္အခါ သားမယားတို႔ကို ပို၍ သတိရလာသည္။ တမ္းတလာသည္။ ယင္းသို႔ တမ္းတမွန္းဆလြမ္း ရပုံမ်ား၊ ခံစားရပုံမ်ားကိုစာရတုျဖင့္ ျခယ္သခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရေပသည္။ ယင္းတို႔မွာ---
"ဈီးတန္းျပင္မွာ၊ ကၽြန္လ်င္ ျမင္ခ်ီသည္ကား၊ သားသူငယ္မိထံမွာ၊ မပီတြတြ ပီတြတြသည္၊ အဘကိုသာေခၚလ်က္၊ လူးလဲကာ ငို၍ေပ၊ ငါ့သခင္ကို ဂုပင္ၿပီးရမည္ဟု၊ တြလ်က္ေပေတာင္းလတ္ခါ၊ မႊီးဖခင္သည္၊ လ်င္လ်င္ၿပီး၍ လာလ်က္၊ ဖက္ကာ နမ္းကာသာ႐ြတ္၊ မြီးမိခင္လည္း၊ ယင္းတြင္တစ္စဖက္၏။
ရယ္ႏႈတ္ဆက္ အလွယ္လွယ္၊ လင္မယား သားႏွစ္ပါးေပ်ာ္ ၾကသည္ကို၊ ေမၽွာ္ခ်ီေပတုံေသာအခါ၊ ကၽြန္႔သည္းအူကို ႏႈတ္ယူဟန္ပမာသို႔၊ဟႁမြက္ကာ မ်က္ရည္က်၊ သားေမာင္ငယ္ေၾကာင့္၊ ဖခင္ လြမ္း႐ႈတ၍၊လြန္ေပ်ာင္းပ်၊ မႀကံသာ၊ ၾကာပဒုမ္ကို နီပူလွမ္းပမာသို႔" ဟုေမာင္ႏွံစုံတို႔သားသမီးမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးေနၾကပုံမ်ားကို ျမင္ရေသာအခါ ခံစားရပုံမ်ားက ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းေပၚလြင္စြာ စာပန္းခ်ီျခယ္သခဲ့သည္မွာ ပီကၽြန္းအုပ္ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ၏ အလြမ္းဓာတ္ပုံကို ေပၚလြင္ေစခဲ့သည္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။
တစ္ဖန္ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီသည္ တာဝန္အရ တစ္ရပ္ တစ္နယ္သို႔ ေရာက္ရွိေနစဥ္တြင္ ကိုယ္ဝန္အရင့္အမာႏွင့္ရွိခဲ့ေသာ ၾကင္လ်ာဇနီးကိုလည္းျမင္ေယာင္လာသည္။
ယင္းသို႔ရွိခဲ့သည့္ အိမ္သူသက္ထား၏ ျဖစ္ရပ္ကို စာဆိုရွင္ ပီကၽြန္းအုပ္ကရတုႏွင့္ စာျပဳခဲ့သည္မွာ--
"ဝမ္းမွာသေႏၶႏွင့္လည္း၊ စြဲရင္းယိလိုက္သည္၊ ဖြားျမင္ေၾကာင္းကို ကၽြန္းလၽွင္ မျမင္ေပ၍၊ သားေမာင္ငယ္ႀကီးျခင္းရာ၊ သည္ကိုတြက္၍ အကၽြန္႔သည္းအူဆာလ်က္၊ စိတ္မွာသာ ေမၽွာ္ႏႈိင္းႏႈိင္း၊ စားေသာ္လည္း မဝင္၊ပူပင္လြမ္းဝုန္၍၊ ခြီ ေလ်ာင္းခ်ီတလ်က္သာ"ဟု ေတြ႕ရပါသည္။
ပီကၽြန္းအုပ္၏ လြမ္းေဆြးပုံမ်ားမွာ မ်ားျပားလွသည္။ ေရးလၽွင္စာတမ္းတစ္ေစာင္ပင္ ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ၏မွာတမ္းရတုမွာတမ္း ျပဳခဲ့ပုံမ်ားကိုခ်ည္း ေဖာ္ျပရလၽွင္ စာေၾကာရွည္မည္ ျဖစ္သည္။ပီကၽြန္းအုပ္ႀကီး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တင္ျပသြားပါမည္။
ရန္ကုန္မွ ရခိုင္သို႔ ပီကၽြန္းအုပ္ ေရာက္ေသာအခါ စစ္ေတြၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ေရးကိစၥမ်ားကို ေဒးရွိန္သတ္ႏွင့္ပတၱင္တို႔ တိုင္ပင္ေဆာင္႐ြက္ရျပန္သည္။ယင္းေၾကာင့္ ပီကၽြန္းမွာ မေနရေတာ့ဘဲ စစ္ေတြသို႔ ေျပာင္းလာရသည္။ ယင္းအခ်ိန္မွာ အခေမးနာ(လစာ) တစ္ရာစီ ရရွိၿပီးျဖစ္သည္။ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီအားအခြန္ဘ႑ာ ခန္႔ဇနာ ေငြႏွစ္သိန္း စည္းၾကပ္ရန္ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္တို႔က တာဝန္ေပးအပ္သည္။ ကၽြန္းအုပ္ရာထူးမွ ေဒးဝန္းရာထူးသို႔ တိုးေပးသည္။
ယင္းသို႔ အခြန္စည္းၾကပ္ရန္ တာဝန္ေပးပုံ၊ ေဒးဝန္းအရာေပးအပ္ပုံတို႔ကို ေဒးဝန္းႀကီးက မိမိဘ၀မွတ္တမ္းအျဖစ္-
"သကၠရာဇ္တစ္ေထာင္ျဖစ္ တစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္၊ စြန္းသည့္ကိုးခုဝယ္၊ တိုင္းျပည္၏ ဘ႑ာေတာ္ ငြီႏွစ္သိန္းကို ယင္းခါ စည္းၾကပ္ပါလ်က္၊တိုင္းျပည္႐ြာအားလုံးဝယ္၊ မယ္ခ်စ္လင္ကို၊ ေဒးဝန္းခန္႔အပ္သည္တည္း၊တစ္လစီ မင္းေမးနာ၊ ငြီတစ္ရာကို မျပတ္ပီးတုံ ပါလ်က္"ဟု ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။
ေဒးဝန္းႀကီးအရာကို တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရသည့္အခါ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္မ်ားအလိုက် အခြန္ဘ႑ာ ခန္႔ဇနာကို စည္းၾကပ္လာရသည္။ ယင္းေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္သူလူထုမွာ ဆင္းရဲဒုကၡ အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရသည္။ ျပည္သူလူထုအလိုႏွင့္ဆန္႔က်င္လာသည္။ ယင္းအျပင္ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ယခင္က အေပးအယ ရွိခဲ့သည္မ်ားကို ကုမၸဏီအာဏာပိုင္မ်ားက ပ်က္ကြက္ခဲ့သည္။ ယင္းေၾကာင့္ေဒးဝန္ႀကီးအရာရၿပီး မၾကာမီမင္းသားႀကီး ၿမိဳ႕သူႀကီးတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ၿပီး ကုမၸဏီနယ္ခ်ဲ႕အစိုးရအား ေတာ္လွန္ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ မိယုတ္မာ ဖမဲ့သားတို႔သစၥာေဖာက္မႈေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရးမွာ ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္ လြဲခဲ့ရသည္။ ကာလကတၱားသို႔ ႀကီးသုံးႀကီးျဖစ္ေသာ မင္းသားႀကီးေ႐ႊဘန္း၊ ေဒးဝန္းႀကီးေအာင္ေက်ာ္႐ႊီႏွင့္ ၿမိဳ႕သူႀကီး ေအာင္ေက်ာ္ဇံကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ျခင္း ခံရသည္။
ေဒးဝန္ႀကီးသည္ အက်ဥ္းခံေနရစဥ္ မိမိကိုးကြယ္သည့္ ဆရာေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္ မူခဲ့သည္။ သားငယ္သမီးငယ္မ်ားကို လြမ္းဆြတ္ရသည္။ မိမိ၏ အိမ္သူသက္ထား လြမ္းပုံေဆြးပုံမ်ား၊ အက်ဥ္းခံေနရစဥ္ စားေသာက္ပုံ၊ အေနအထိုင္ဆင္းရဲပုံမ်ားကို မွတ္တမ္းတင္ စာသခဲ့ပါသည္။ ယင္းအျပင္ ေဒးဝန္ႀကီးသည္ေနာက္သား ေႏွာင္းလူမ်ားအား ရဲေမာ္ကြန္းလည္း တင္ခဲ့ေပေသးသည္။
ေဒးဝန္းႀကီး၏ ရဲေမာ္ကြန္းမွာ-
"ပညာႏွင့္ဉာ့ဉာဏ္၊ သင့္စြာပန္လ္လ်က္
တာဝန္မ္မပ်က္၊ သစၥာ႐ြကြက္လ္လ်က္
အသက္က္ကိုလုလွီ၊ သြီးေခ်ာင္းစီးမွ
အၿပီးႀကံ႕ခခိုငုင္း ႏိုငုင္င္ငံတံတိုငုင္းၿမိဳ႕
စို႔စို႔န႔ႏွင့္ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကိုယ္ျပည္၊ ကိုယ့္ဌာနီကို
ရမည္မ္မုခုခ်၊ ဤေလာကသည္
ေအာက္က်မခံခ်င္ေသာေၾကာင့္"
စသည္ျဖင့္ ေႏွာင္းလူမ်ား၏ စိတ္ဓာတ္ကို ႏႈိးေပးခဲ့သည္။ လမ္းၫႊန္ေပးခဲ့သည္။ ေဒးဝန္းႀကီး၏ စိတ္ထားကား ျမင့္ျမတ္ေပသည္။ ေလးစားအပ္ေပသည္။
________
ဝန္ခံခ်က္။ ။ ျမထြန္းေအာင္ေရးသား`၍ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ ထုတ္ေဝသည့္ "ကိုလိုနီဘဝ ေရႊျပည္ရခိုင္" စာအုပ္မွထုတ္ႏႈတ္၍ "ေက်ာက္ျဖဴလူငယ္မ်ားမီဒီယာ"အဖြဲ႔မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။
စစ္တေကာင္းနယ္သို႔ ၿမိဳ႕ဝန္ေခတ္က သြားေရာက္ခိုလႈံသူမ်ားအနက္ေဒးဝန္းႀကီးလည္း တစ္ဦးပါဝင္ခဲ့ဟန္ ရွိသည္။ ခ်င္းပ်ံ ႏွင့္ ေယာက္ဖေတာ္စပ္သည္။ၿမိဳ႕သူႀကီး ေအာင္ေက်ာ္ဇံမွာ ေဒးဝန္းႀကီး၏ တူေတာ္သူျဖစ္သည္။ စစ္တေကာင္းၿမိဳ႕ဝန္ ဝါေနာ္သတ္ထံတြင္ ၁၁၈၂-ခု တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေၾကာင္းကို စာဆိုရွင္ေဒးဝန္းႀကီးက---
"သၾကစ္မွာ တစ္ေထာင္ျဖစ္၊ တစ္ရာသၽွစ္ဆယ္၊ စြန္းသည္ ခုႏွစ္ဝယ္၊ မယ္ခ်စ္သဇင္၊ စစ္တေကာင္းသည္၊ ဖေလာင္းရင္ျပင္၌၊ တိုင္းျပည္တြင္မႈခင္းကိစၥေပၚေပါက္ရာကို၊ ၿဖီးေဖ်ာ္မိုးမစက" ဟု စာရတုကို စာသခဲ့သည္။
သကၠရာဇ္ ၁၁၈၅-ခု၊ သၽွင္မျဖဴကၽြန္း အေရးအခင္း ေနာက္ပိုင္းမွာေဒးဝန္းႀကီး ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီသည္ ရာပသိန္သက္ႏွင့္အတူ ပူးတြဲတာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္။ ရခိုင္၊ ကုလား၊ ဆိပ္ဖာအိတ္ (စစ္ပါရီ)မ်ားကို စုေဆာင္းေပးရသည္။
ကုမၸဏီစစ္တပ္ႏွင့္ အတူလိုက္ပါၿပီး ရခိုင္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ၿမိဳ႕႐ြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ သင့္ေတာ္သူမ်ားကို ကၽြန္းအုပ္၊ ေခ်ာင္းအုပ္မ်ား ခန္႔ထားေစရန္ ေသာ္တလီေအာင္ေက်ာ္႐ႊီက ေဆာင္႐ြက္ေပးရသည္။ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္တို႔သည္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ေသာ္တလီေအာင္ေက်ာ္႐ႊီအားပီကၽြန္းအုပ္ ရာထူးကို ခန္႔ပရဝါနာ ေပးအပ္သည္။ နယ္ေျမပိုင္းျခားသတ္မွတ္ၿပီးကၽြန္းအုပ္အရာခန္႔ ပါရဝါနာေပးအပ္ပုံကို ေသာ္တလီ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ၏ရတုတြင္-
"ပီကၽြန္းႏွင့္ ယိုးကၽြန္းေပ၊ ဥရစ္ေတာင္လည္း ယင္းမွာပါစီေလာ၊
ပီေခ်ာင္းဝယ္ေလးၿမိဳ႕သား၊ ယိုးေခ်ာင္းနယ္လည္း၊ ထိုဝယ္သည့္လိုက္ပါ၍၊
ကၽြန္းအုပ္ခန္႔၍ေပ၊ သားစဥ္ၿမီးဆက္၊ မပ်က္စားရလီအံ့၊ ဟႁမြက္ထြီဆိုေသာ
အခါ၊ ဖြဲ႕ဒါႀကီးသည္၊ လၽွင္ေဆာ့ရွီးထုံးပါလ်က္၊ ပရဝါနာဆတ္ႀကီးခပ္၊
ငါး႐ြက္စာကို၊ ထိုခါခ်က္ခ်င္းအပ္က"ဟုေရးစပ္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္ကိုေတြ႕ရေပသည္။
ယင္းသို႔ ပီကၽြန္းအုပ္အရာကို ေသာ္တလီ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ အား ခန္႔အပ္ၿပီးတဖန္ရာပသိန္သတ္ႏွင့္အတူ လိုက္ပါခဲ့ရသည္။ ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုသည့္အခါရခိုင္နယ္ေျမ အက်ယ္အဝန္းကိစၥကို ဝင္ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ၿပီးေနာက္ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီမွာ ရန္ကုန္တြင္တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ ေနရေသးသည္။ တာဝန္အရ တစ္နယ္တစ္ရပ္သို႔ သြားေရာက္ေနရေသာ္လည္း မိမိ၏ သားသမီးမ်ားႏွင့္ ဇနီးမယားကို အၿမဲတမ္းတေနသည္။ ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ သတိရေနသည္။ တစ္ပါးသူ ေမာင္ႏွံစုံတို႔ သားသမီးမ်ားႏွင့္သြားလာေနၾကပုံကို စာဆိုရွင္ ျမင္ရသည့္အခါ သားမယားတို႔ကို ပို၍ သတိရလာသည္။ တမ္းတလာသည္။ ယင္းသို႔ တမ္းတမွန္းဆလြမ္း ရပုံမ်ား၊ ခံစားရပုံမ်ားကိုစာရတုျဖင့္ ျခယ္သခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရေပသည္။ ယင္းတို႔မွာ---
"ဈီးတန္းျပင္မွာ၊ ကၽြန္လ်င္ ျမင္ခ်ီသည္ကား၊ သားသူငယ္မိထံမွာ၊ မပီတြတြ ပီတြတြသည္၊ အဘကိုသာေခၚလ်က္၊ လူးလဲကာ ငို၍ေပ၊ ငါ့သခင္ကို ဂုပင္ၿပီးရမည္ဟု၊ တြလ်က္ေပေတာင္းလတ္ခါ၊ မႊီးဖခင္သည္၊ လ်င္လ်င္ၿပီး၍ လာလ်က္၊ ဖက္ကာ နမ္းကာသာ႐ြတ္၊ မြီးမိခင္လည္း၊ ယင္းတြင္တစ္စဖက္၏။
ရယ္ႏႈတ္ဆက္ အလွယ္လွယ္၊ လင္မယား သားႏွစ္ပါးေပ်ာ္ ၾကသည္ကို၊ ေမၽွာ္ခ်ီေပတုံေသာအခါ၊ ကၽြန္႔သည္းအူကို ႏႈတ္ယူဟန္ပမာသို႔၊ဟႁမြက္ကာ မ်က္ရည္က်၊ သားေမာင္ငယ္ေၾကာင့္၊ ဖခင္ လြမ္း႐ႈတ၍၊လြန္ေပ်ာင္းပ်၊ မႀကံသာ၊ ၾကာပဒုမ္ကို နီပူလွမ္းပမာသို႔" ဟုေမာင္ႏွံစုံတို႔သားသမီးမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးေနၾကပုံမ်ားကို ျမင္ရေသာအခါ ခံစားရပုံမ်ားက ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းေပၚလြင္စြာ စာပန္းခ်ီျခယ္သခဲ့သည္မွာ ပီကၽြန္းအုပ္ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ၏ အလြမ္းဓာတ္ပုံကို ေပၚလြင္ေစခဲ့သည္ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။
တစ္ဖန္ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီသည္ တာဝန္အရ တစ္ရပ္ တစ္နယ္သို႔ ေရာက္ရွိေနစဥ္တြင္ ကိုယ္ဝန္အရင့္အမာႏွင့္ရွိခဲ့ေသာ ၾကင္လ်ာဇနီးကိုလည္းျမင္ေယာင္လာသည္။
ယင္းသို႔ရွိခဲ့သည့္ အိမ္သူသက္ထား၏ ျဖစ္ရပ္ကို စာဆိုရွင္ ပီကၽြန္းအုပ္ကရတုႏွင့္ စာျပဳခဲ့သည္မွာ--
"ဝမ္းမွာသေႏၶႏွင့္လည္း၊ စြဲရင္းယိလိုက္သည္၊ ဖြားျမင္ေၾကာင္းကို ကၽြန္းလၽွင္ မျမင္ေပ၍၊ သားေမာင္ငယ္ႀကီးျခင္းရာ၊ သည္ကိုတြက္၍ အကၽြန္႔သည္းအူဆာလ်က္၊ စိတ္မွာသာ ေမၽွာ္ႏႈိင္းႏႈိင္း၊ စားေသာ္လည္း မဝင္၊ပူပင္လြမ္းဝုန္၍၊ ခြီ ေလ်ာင္းခ်ီတလ်က္သာ"ဟု ေတြ႕ရပါသည္။
ပီကၽြန္းအုပ္၏ လြမ္းေဆြးပုံမ်ားမွာ မ်ားျပားလွသည္။ ေရးလၽွင္စာတမ္းတစ္ေစာင္ပင္ ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီ၏မွာတမ္းရတုမွာတမ္း ျပဳခဲ့ပုံမ်ားကိုခ်ည္း ေဖာ္ျပရလၽွင္ စာေၾကာရွည္မည္ ျဖစ္သည္။ပီကၽြန္းအုပ္ႀကီး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တင္ျပသြားပါမည္။
ရန္ကုန္မွ ရခိုင္သို႔ ပီကၽြန္းအုပ္ ေရာက္ေသာအခါ စစ္ေတြၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ေရးကိစၥမ်ားကို ေဒးရွိန္သတ္ႏွင့္ပတၱင္တို႔ တိုင္ပင္ေဆာင္႐ြက္ရျပန္သည္။ယင္းေၾကာင့္ ပီကၽြန္းမွာ မေနရေတာ့ဘဲ စစ္ေတြသို႔ ေျပာင္းလာရသည္။ ယင္းအခ်ိန္မွာ အခေမးနာ(လစာ) တစ္ရာစီ ရရွိၿပီးျဖစ္သည္။ ပီကၽြန္းအုပ္ ေအာင္ေက်ာ္႐ႊီအားအခြန္ဘ႑ာ ခန္႔ဇနာ ေငြႏွစ္သိန္း စည္းၾကပ္ရန္ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္တို႔က တာဝန္ေပးအပ္သည္။ ကၽြန္းအုပ္ရာထူးမွ ေဒးဝန္းရာထူးသို႔ တိုးေပးသည္။
ယင္းသို႔ အခြန္စည္းၾကပ္ရန္ တာဝန္ေပးပုံ၊ ေဒးဝန္းအရာေပးအပ္ပုံတို႔ကို ေဒးဝန္းႀကီးက မိမိဘ၀မွတ္တမ္းအျဖစ္-
"သကၠရာဇ္တစ္ေထာင္ျဖစ္ တစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္၊ စြန္းသည့္ကိုးခုဝယ္၊ တိုင္းျပည္၏ ဘ႑ာေတာ္ ငြီႏွစ္သိန္းကို ယင္းခါ စည္းၾကပ္ပါလ်က္၊တိုင္းျပည္႐ြာအားလုံးဝယ္၊ မယ္ခ်စ္လင္ကို၊ ေဒးဝန္းခန္႔အပ္သည္တည္း၊တစ္လစီ မင္းေမးနာ၊ ငြီတစ္ရာကို မျပတ္ပီးတုံ ပါလ်က္"ဟု ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။
ေဒးဝန္းႀကီးအရာကို တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရသည့္အခါ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္မ်ားအလိုက် အခြန္ဘ႑ာ ခန္႔ဇနာကို စည္းၾကပ္လာရသည္။ ယင္းေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္သူလူထုမွာ ဆင္းရဲဒုကၡ အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရသည္။ ျပည္သူလူထုအလိုႏွင့္ဆန္႔က်င္လာသည္။ ယင္းအျပင္ ကုမၸဏီအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ယခင္က အေပးအယ ရွိခဲ့သည္မ်ားကို ကုမၸဏီအာဏာပိုင္မ်ားက ပ်က္ကြက္ခဲ့သည္။ ယင္းေၾကာင့္ေဒးဝန္ႀကီးအရာရၿပီး မၾကာမီမင္းသားႀကီး ၿမိဳ႕သူႀကီးတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ၿပီး ကုမၸဏီနယ္ခ်ဲ႕အစိုးရအား ေတာ္လွန္ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ မိယုတ္မာ ဖမဲ့သားတို႔သစၥာေဖာက္မႈေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရးမွာ ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္ လြဲခဲ့ရသည္။ ကာလကတၱားသို႔ ႀကီးသုံးႀကီးျဖစ္ေသာ မင္းသားႀကီးေ႐ႊဘန္း၊ ေဒးဝန္းႀကီးေအာင္ေက်ာ္႐ႊီႏွင့္ ၿမိဳ႕သူႀကီး ေအာင္ေက်ာ္ဇံကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ျခင္း ခံရသည္။
ေဒးဝန္ႀကီးသည္ အက်ဥ္းခံေနရစဥ္ မိမိကိုးကြယ္သည့္ ဆရာေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္ မူခဲ့သည္။ သားငယ္သမီးငယ္မ်ားကို လြမ္းဆြတ္ရသည္။ မိမိ၏ အိမ္သူသက္ထား လြမ္းပုံေဆြးပုံမ်ား၊ အက်ဥ္းခံေနရစဥ္ စားေသာက္ပုံ၊ အေနအထိုင္ဆင္းရဲပုံမ်ားကို မွတ္တမ္းတင္ စာသခဲ့ပါသည္။ ယင္းအျပင္ ေဒးဝန္ႀကီးသည္ေနာက္သား ေႏွာင္းလူမ်ားအား ရဲေမာ္ကြန္းလည္း တင္ခဲ့ေပေသးသည္။
ေဒးဝန္းႀကီး၏ ရဲေမာ္ကြန္းမွာ-
"ပညာႏွင့္ဉာ့ဉာဏ္၊ သင့္စြာပန္လ္လ်က္
တာဝန္မ္မပ်က္၊ သစၥာ႐ြကြက္လ္လ်က္
အသက္က္ကိုလုလွီ၊ သြီးေခ်ာင္းစီးမွ
အၿပီးႀကံ႕ခခိုငုင္း ႏိုငုင္င္ငံတံတိုငုင္းၿမိဳ႕
စို႔စို႔န႔ႏွင့္ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကိုယ္ျပည္၊ ကိုယ့္ဌာနီကို
ရမည္မ္မုခုခ်၊ ဤေလာကသည္
ေအာက္က်မခံခ်င္ေသာေၾကာင့္"
စသည္ျဖင့္ ေႏွာင္းလူမ်ား၏ စိတ္ဓာတ္ကို ႏႈိးေပးခဲ့သည္။ လမ္းၫႊန္ေပးခဲ့သည္။ ေဒးဝန္းႀကီး၏ စိတ္ထားကား ျမင့္ျမတ္ေပသည္။ ေလးစားအပ္ေပသည္။
________
ဝန္ခံခ်က္။ ။ ျမထြန္းေအာင္ေရးသား`၍ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ ထုတ္ေဝသည့္ "ကိုလိုနီဘဝ ေရႊျပည္ရခိုင္" စာအုပ္မွထုတ္ႏႈတ္၍ "ေက်ာက္ျဖဴလူငယ္မ်ားမီဒီယာ"အဖြဲ႔မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။
0 comments:
Post a Comment
မွတ္ခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပရန္ ခဏေလးေစာင့္ၾကပါ။